2013/Jan/07

 
ไม่มีห่าอะไรดีสักกะอย่าง -*-
 
แต่เมื่อวันที่ 5 มกราคมเราไปดูลำซิ่งซิงเกอร์กับแม่/ป้ามา
ใครอยากรู้ว่าหน้าตาคนที่ตั้งชื่อเราว่า "ละเมียด" เป็นไง.. ก็ป้าเราอ่ะแหละ
สำหรับลำซิ่งซิงเกอร์ เราว่ามันคือละครเวที ไม่ใช่มิวสิคัลน่ะ
แต่ก็มีร้องเพลงบลาๆด้วยนะ สนุกระดับหนึ่ง แต่ยังไม่ฟินขนาดนั้น

ส่วนที่ว่าทำไมปีใหม่มันถึงได้วุ่นวายมากมายปัญหา
ก็เพราะว่าเรากับแม่โดนพ่อแคนเซิลนัดกลางอากาศ
เพราะพ่อบอกว่าต้องไปส่งคนงานที่เพชรบูรณ์

เราน่ะไม่แคร์อะไรหรอกเพราะชินมากแล้วกับการโดนอะไรแบบนี้
และเราว่าแม่เราก็ชิน แต่แค่คราวนี้แม่เราไม่ยอม
เพราะแม่นักเพื่อนไว้แล้ว ของฝากที่จะซื้อไปฝากเพื่อนก็เรียบร้อยหมดแล้ว
พอแม่รู้จากเราว่าพ่อติดธุระ ไปไม่ได้ปั๊บ แม่เราโทรไปด่าพ่อแหลกเลย
(เราก็เพิ่งรู้ เพราะตั้งแต่ปีใหม่มาพ่อไม่ได้โทรหาเราเลยอ่ะ)
ที่ด่าไม่ได้ด่าเรื่องที่ว่ามีงาน แต่ด่าเพราะแม่มั่นใจว่าพ่อโกหกมากกว่า
(ถามว่าเราคิดมั้ยว่าพ่อโกหก คิดโว้ย แต่ไม่อยากรับรู้มากกว่า ไม่อยากพูด)

แม่บอกว่าแตกหักอ่ะ ที่ด่าไปวันนั้น
แถมแม่พูดว่า ไม่ให้ความสำคัญกับครอบครัวก็อย่าหวังว่าจะได้อะไรคืน
ถ้าลูกมันไม่รัก ไม่เห็นหัว ก็โทษตัวเองเอาแล้วกัน (โอว.......)
คือแม่ย้ำว่าโมโหขึ้นหน้าจริงๆ (ขวัญเอ๊ยขวัญมานะคะคุณปัญญา...)

แล้วบอกว่า ปีหน้าก็จะไม่ง้อ อยากจะไปไหนก็ไป ไม่ต้องโทรมาถามไม่ต้องชวน
บลาๆๆๆของเจ๊แกอีกยาวมากกกกกกกกกก คือกะว่าขาดกันแล้ว T_T
เราก็นั่งฟังไปพยักหน้าไป งือ... ก็จะให้ทำยังไงได้ล่ะ -*-
ก็พ่อเค้าทำตัวเองเองนิ เราน่ะพยายามดิ้นให้ทุกทางแล้วเหอะ

แต่ก็อย่างที่แม่บอกว่าที่ผ่านมาพ่อทำตัวเองหมด
แล้วเราก็เริ่มคิดด้วยว่าพ่อไม่สำคัญเหมือนเมื่อก่อน
ด้วยหลายๆเหตุผลและหลายๆเหตุการณ์ที่เราเจอน่ะนะ

Comment

Comment:

Tweet