2013/Feb/13

นับว่าจะนินทาอย่างเดียว แต่ย้ำว่าไม่มีอะไรเสียหายแน่นอน
แค่อยากพิมพ์เก็บไว้ เผื่อว่าอีก 3 ปีข้างหน้ามาอ่านแล้วยังฮาได้อยู่
หมายเห็ด : อย่าพยายามแทนค่าด้วยภาษาอังกฤษ
อย่าพยายามเดาตัวละครและอย่าเอ่ยชื่อหรืออะไรก็แล้วแต่สาวถึงตัวจริง
 
03/02/2013
 
สแตนด์บายที่สนามบินสุวรรณภูมิตอนบ่าย 2
ฝากเนื้อฝากตัวกับเจ้าหน้าที่ที่มาจากฝั่งนู้น เม้ามอยไปไร้สาระ
พอไปสอตนด์บายที่รถตู้หน้าเกท 10 เว่ย เราได้คันแรก
หัวหน้าทีมสต๊าฟเดินมาบอกเราว่า บีจังงง เดี๋ยวควม.ซัง(ค.ซัง)ขึ้นคนนี้นะ
กูแบบ.....นึกในใจ อีเชี่ยเอ๊ยยยยย 1 ใน 5 แล้วกูโดนนนนนนนนน
คือเมื่อคืนคุยกับน้ามว้าว่า ยังไงก็ไม่โดนแน่ๆ 25%นี้ แล้วไงล่ะ...
เลยหันไปถามพี่คนขับรถตู้ว่า พี่คะๆ พี่มีพระเครื่องมั้ยคะ?
พี่เค้างงว่าน้องจะถามหาพระเครื่องทำไมครับ? พี่ขับปลอดภัยนะ?
ป่าวพี่ หนูกลัวโดนของ 5555555555555555555
 
เสร็จแล้วจังหวะที่นางเดินมาเว่ย นางใส่หน้ากากปิดปากกับหมวกเว่ย
เราเปิดประตูรถตู้ให้นางขึ้นไปนั่ง แล้วองค์ลงไง ปิดประตูใส่เลย
จังหวะที่ปิดประตูใส่เป็นจังหวะที่นางดึงผ้าปิดปากลงแล้วพูดว่า คมบั...ง......
 
อีเหี้ยยยยยยยยยยยยย เค้าจะทักทายแล้วกูปิดประตูใส่เค้าาาาาาาาา T_____T
*ทึ้งหัวกรีดร้องในใจแรงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ทำไงดีมึงง ทำไงดีมึงงงงงงงง*
 
พอนึกได้ดังนั้นไอ้ครั้นจะเปิดประตูใหม่แล้วให้เค้าทักทายดีดีก็ยังไงอยู่ป่ะวะ
เลยเปิดประตูที่นั่งข้างคนขับ ขึ้นไปนั่งคุกเข่าบนเบาะแล้วให้นางทักทายดีดี
คือแบบเชี่ยมากอ่ะ กูปิดประตูใส่คนใหญ่คนโตขนาดนั้นอ่ะะะ *จดลงบัญชีเลยเชี่ย*
ทักทายแนะนำตัวเสร็จกูก็โดนเค้าซักประวัติเยี่ยงสมัครงาน
ชื่ออะไร? อายุเท่าไร? ภาษาญี่ปุ่นเก่งมากเลยอ่ะ เรียนที่ไหนเหรอ?
เคยไปอยู่ญี่ปุ่นมั้ย? ชอบกินอาหารอะไรบ้าง? กินอะไรไม่ได้บ้าง?
ตอนไปญี่ปุ่นอยู่แถวไหน? ชอบอะไรที่ญี่ปุ่นบ้าง? นางงามมิตรภาพเหรอวะะะ
 
เสร็จแล้วพอสต๊าฟรอบตัวนางทุกคนขึ้นรถ เราหันไปบอกว่า"จะไปโรงแรมนะคะ"
นางหันไปทางสต๊าฟพร้อมบอกทุกคนว่า "นี่ๆทุกคนๆ นี่บีจังนะ
วันนี้บีจังจะดูแล จะพาไปกินข้าวแล้วก็เป็นล่ามให้นะ"
.
.
.
ขอบคุณที่แนะนำตัวให้ค่ะ...............//โค้งใส่งามๆ
 
ระหว่างทางจากสนามบินไปโรงแรมก็โดนซักอีกมากมายก่ายกอง เช่น
บีจังเล่นกอล์ฟมั้ย?(นางชอบน่ะค่ะ) ไดรฟ์สนามแถวไหนบ้าง? กีฬาอย่างอื่นล่ะ?
อยากไปดิวตี้ฟรีน่ะ พาไปหน่อยสิ หลุยส์ซื้อที่ไหนอ่ะ? บลาๆๆๆๆ
แล้วก็เรื่องอาหาร เราถามเค้าว่าเค้าอยากกินอะไร
เค้าบอกว่าอาหารเย็นวันนี้ขอเป็นอาหารญี่ปุ่นได้มั้ย? กินเผ็ดไม่ได้อ่ะ
เราบอกไปว่ามาประเทศนี้กินเผ็ดไม่ได้นี่อยู่ยากนะคะ (นางขำ...)
เราเลยเสนอว่า อาหารจีนมั้ย? (ไม่เอามันเลี่ยน) อาหารฝรั่ง (นึกไม่ออกว่าอยากกินอะไร)
งั้นแม่งอาหารญี่ปุ่นแล้วกันนะคะ?..............อื้อ ขอแบบพรีเมี่ยมนะ *ล้มโต๊ะ*
 
เราเลยนั่งนึกชื่อร้าน อาศัยประสบการณ์แดกส่วนตัวในการ manage ร้าน
พอดีนางบอกว่านางอยากจะไปเดินช็อปปิ้งก่อนค่อยไปกินข้าว จองไว้สัก 2 ทุ่มนะ
เราก็โอเค๊ๆ 2 ทุ่มนะคะ กี่ที่คะ? 5 ที่สิ (สต๊าฟ+นางได้ 4 คน)
เราก็ หืม??? ทำไม 5 ที่? เกินมา 1 นะ???
เค้าบอกว่า อ้าว บีจังก็ไปด้วยสิ มีแต่ผู้ชายไปมันน่าเบื่อ มีสาวๆน่ารักๆไปด้วยดีกว่าเยอะ
.
.
.
.
.
โอยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย *ดอกนี้หนัก*
 
ตัดมาที่ฉากเรากำปากกาแน่น อีเชี่ยจะขำก็ขำไม่ได้ คือกูขำมากกกกกก
ขำไม่ไหวแล้ววววววววววว ขำตัวสั่นพั่บๆๆเหมือนโทรศัพท์สั่นตอนเปิดแมนเนอร์โหมด
เราก็เลยโทรไปจองร้านเอาไว้ (ร้านไหนไม่บอก อิอิอิ)
 
เสร็จแล้วพอถึงโรงแรมก็วุ่นวายกับข้าวของ นางบอกว่า
รอตรงนี้นะ เดี๋ยวแป๊บนึงก็ลงมาแล้ว เราก็โอเค๊ๆๆ รอๆๆๆ
ระหว่างที่ยืนรอหน้าเค้าเตอร์เช็คอินก็ยืนคุยกับเพื่อน(ทีมที่ทำด้วยกัน)
หันหลังมาเจออนส.นั่งป๊อกอยู่ต่อหน้า อีเชี่ยยยยยยย ใจหลุดไปอยู่ตาตุ่มมม
น่ารักมากกกกกกกกกกกกก เรายิ้มให้เค้ายิ้มตอบ ได้คุยกันนิดหน่อย (>_<)
อนส.ชมเราว่าพูดญี่ปุ่นเก่งจังงงงงงงง ด้วยแหละโว้ยยยยยยย แอร๊ยยยยยยย
 
เสร็จแล้วค.ซังก็นวยนาดลงมา เราพาขึ้นรถตู้ไปช็อปที่พาราก้อน
ระหว่างทางเข้ามันติดมากๆ แล้วประตูทางเข้าอยู่ถัดไปอีกแค่ 5 เมตร
เค้าบอกเราว่า "บีจัง ลงตรงนี้แล้วเดินเอาก็ได้นะ?"
หร่อนคิดว่าชั้นจะปล่อยให้หร่อนทำแบบนั้นเหรอยะะะะะ
คือนางจะไปตามหาถุงใส่ชุดสูท นางพาเราเข้าทั้งหลุยส์ แอร์เมส อาร์มานี่ พราด้า
คือทุกช็อปไฮแบรนด์ที่มีอยู่ในพาราก้อนกันเลย //อีนี่เดินตามต้อยๆ
เดินไปคุยไปจนเกือบจะเดินชนคนข้างหน้า
นางเอื้อมมือมาแตะบ่าบอกว่า จะชนแล้วๆระวังหน่อยซี่~ ด้วยเสียงอ่อนโยนๆของนาง
ฮว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก  *ดอกนี้ค่อนข้างแรง*
 
ไปเจอแฟนบอยด้วยอ่ะ 2 คนที่หน้าธนาคาร เค้าเข้ามาขอถ่ายรูป
เราหันไปถามเค้าว่าได้มั้ย? เค้าบอกว่าได้ก็โอเค ถ่ายๆๆ
เสร็จแล้วเราพาเค้าไปขึ้นรถตู้ที่จุดเดิม แฟนบอย 2 คนตามมา
แล้วบอกเราว่า พี่ครับๆ ตะกี้รูปมันเบลอ ขอถ่ายใหม่อีกรอบได้ไหม?
เราแอบปรี๊ดเว่ย แต่ไหนๆก็ไหนๆเลยหันไปถามเค้า เค้าบอกได้นะ มาสิๆ ก็ถ่ายใหม่
ย้ำว่าค.ซังใจดีและเป็นกันเองมากๆนะคะ T___T *โดนดอกนี้เบาๆ*
ขึ้นรถตู้เสร็จ นางยืนยันว่าจะไปดิวตี้ฟรีให้ได้ เราเลยแบบ ไปก็ไปวะะะะะ
คือขู่นางไว้ว่ามันไม่ไกลจากตัวเมืองก็จริงแต่รถติดบรรลัยเลยนะ????
 
พานางไปเดินเล่นที่ดิวตี้ฟรีอยู่พักนึง ขากลับแม่งโคตรปัญหา
เพราะกูพาเค้าหลงทางค่าาาาาาาา อิบีพาค.ซังแอนด์เดอะแกงค์หลงทางค่าาาาา
กว่าจะคลำทางได้ต้องให้พี่คนขับรถตู้เข้ามารับถึงในห้างเลย T____T
(ไหวมั้ยมึง.....วันหลังแดกเข็มทิศตอนเริ่มงานนะคะละเมียด)
 
เสร็จแล้วกลับมาโรงแรมพักผ่อนเล็กน้อยรอไปกินข้าว
ระหว่างพักค.ซังไปนั่งดื่มน้ำแตงโมอยู่ตรงเล้าจน์ของโรงแรม
จริงๆเค้าชวนเราไปนั่งด้วยแต่เราบอกว่าเราขอนั่งข้างนอกดีกว่า
เพราะจะรีบโมรไปเม้าท์มอยกับเมอเหมด โอเคนะ หลายเรื่องมากเดี๋ยวกูลืม 555
 
พอนางออกมาก็พานางไปกินข้าวค่ะ จองห้องส่วนตัวเอาไว้ค่ะ
จริงๆแล้วเราบอกเค้าว่าถ้าห้องส่วนตัวไม่ว่างเนี่ยโต๊ะธรรมดาได้มั้ย?
เค้าก็บอกว่าได้นะ ไม่มีปัญหาเพราะเค้าไม่มายด์อยู่แล้วว่าจะมีคนเห็น
เห็นมะบอกแล้วว่านางใจดีและเป็นมิตรกับคนทั่วไป น่ารักค่ะ 555
 
ตอนสั่งอาหารเค้าบอกเราว่าอยากกินอะไรก็สั่งเลยนะ แต่เห็นราคาแล้วช็อค
สมแล้วที่ระดับพรีเมี่ยม ราคาแม่งโคตรพรีเมี่ยม แค่เมล่อนชิ้นละ 650 บาท...
ระหว่างรออาหารหลักมา ออเดิร์ฟก็มาก่อน
มีอันนึงเป็นเม็ดแปะก๊วยเสียบอยู่ในไม้เล็กๆเหมือนไม้จิ้มฟัน
เราก็พยายามเอาตะเกียบดันออกเว่ย และด้วยความที่ใช้คะเกียบง่อยอยู่แล้ว
กูดันแปะก๊วยแรงไปนิดนึง ลูกแปะก๊วยแม่งกระเด็นไปกลางโต๊ะเลยเว่ยยยย!!!!!!!
อีเชี่ยละเมียดทำลูกแปะก๊วยบินต่อหน้าค.ซ๊างงงงงงงงงงงงงงงงงง
โฮวววววววววววว โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮววววววววววววววววววววววว์
ณ ตอนนั้นคือแบบ......อยากมุดหัวลงไปใต้โต๊ะมากกกกกกกกกกกก
อีเหี้ยอายมากกกกกกกกกกกกก แบบไม่ไหวแล้ววววววววววว

แต่ค.ซังแม่งก็เป็นคนดีเกินไปนะ เค้าบอกว่าถ้าใช้ตะเกียบไม่ถนัด
จะขอช้อนส้อมจากพนักงานมาใช้ก็ไม่เป็นไรนะ (ปกติถือว่าเสียมารยาทนะคะ)
เราเลยบอกเค้าว่า ถ้าขอมานี่จะรู้สึกแพ้สุดๆ เลยแหละค่าาา (เป็นพวกยอมแพ้ไม่เป็น)
นางหัวเราะขำอ่ะะะะะะ ขำอะไรฟระะะ คนพยายามจะใช้ตะเกียบบบบ T____T
 
สั่งนาเบะมาด้วย ได้กินนาเบะเนื้อวะกิวหม้อเดียวกันนนนนนนนน
นางเปิดคลาสสอนทำนาเบะเบื้องต้นให้เราด้วยค่ะ -*-
คือตอนที่พนีกงานยกหม้อมาวางเนี่ย น้ำซุปใส่มาเต็มแล้วผักยังสดอยู่
นางบอกว่า เนี่ยไม่ได้นะดูสิใส่มาซะเต็มเลย พอเวลาเดือดน้ำจากผักก็จะออกมาอีก
ว่าแล้วนางก็คว้าถ้วยและกระบวยมาตักน้ำซุปออก
*นึกภาพมือซ้ายถือถ้วย มือขวาถือกระบวยบรรยายนะคะ* แล้วบอกเราว่า
เห็นมั้ยพอตักออกนะ เราก็จะมีน้ำซุปเอาไว้เติมเวลาน้ำซุปแห้งอีก...
.
.
.
กูจะทำอะไรได้นอกจากกลั้นขำสุดชีวิตแล้วพยักหน้าเห็นดีเห็นงามคะะะะะะ
5555555555555555555555 ค.ซังโซคิ๊ววววววววววววววววววววท์
 
เราก็คุยเรื่องสรรพเพเหระไปเรื่อย คือคุยเยอะมากจริงๆ
ตั้งแต่เรื่องทั่วไปยันศาสนา ค.ซังจะวัดไอคิวกูเหรอคะ หลายเรื่องเล่าในนี้ไม่ได้ 555555
ผู้จัดการเค้าถามเราว่า เราจะไปดูไลฟ์มั้ย? เราบอกว่าเราไปนะ
แล้วสต๊าฟคนที่อยู่กับเราที่สนามบินดันบอกค.ซังว่า
เนี่ยๆ บีจังได้บัตรแถวหน้าสุดเลยนะะะะะ โอยยย จะไปบอกทำไมมมม
(นี่เป็นที่มาของเรื่องที่เกิดขึ้นในไลฟ์ ที่ค.ซังแม่งจำเราได้แล้วชี้มาทางเรา
แต่ตอนนั้นเราแม่งกรี๊ดใส่อิโนะรันที่อยู่ข้างหน้าอยู่ เพื่อนเลยโดนแทน กร๊ากกกกกก
ค.ซังเค้าขอโท๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด)
 
ระหว่างที่กินข้าวนางพยายามยัดเยียดให้เรากินนู่นกินนี่อยู่ตลอดเวลา*ยื่นแทบป้อน*
เราบอกว่าเราอิ่มมากแล้วไม่ไหวแล้ว T___T
นางบอกว่าเป็นผู้หญิงต้องกินให้เยอะนะ ผอมแล้วไม่น่ารักนะ............
นี่ชั้นก็ไม่ได้ผอมมมมมมมมมมม โอเคนะะะะะะะะะะะะะะะ T__________T
 
พอถึงช่วงสั่งของหวาน (นี่ยังจะกินอีกเหรอ ที่สั่งเมื่อกี้นี่ล้างผลาญแล้วนะะะ)
นางเกิดอยากกินน้ำแตงโมขึ้นมาอีก เลยสั่งไป 1 แก้ว
แต่พอดี๊ว่าน้ำแตงโมหมด เพราะแตงโมมันหมดไปแล้ว
นางเลยสั่งเมล่อนค่ะ(ที่ฝานเป็นซีกๆน่ะ) ก็เลยเดินไปสั่งให้
พนักงานเดินมาอีกรอบบอกว่าผลไม้ตระกูลเมล่อนเกลี้ยงตู้เย็นแล้วค่ะะะะ
นางทำหน้าแบบบบ ทำหน้าแบบบบบ เด็กอดกินขนมอ่ะะะะะะ
เราแบบ เฮ้ยเอาไงดีวะ T___T เอาไดฟุกุมั้ย? ไอติมมั้ย? T__T?
นางเลยบอกว่าไม่เอาละะะ แล้วนั่งมองคนอื่นกิน 5555
แต่พนักงานเว่ยย เค้ารู้สึกผิดเว่ยยย เลยวิ่งลงไปหยิบไอติมเมล่อนมาให้นาง
บอกว่าเป็น complement ให้ฟรีๆ เว่ยยยย
นางคว้าไอติมเมล่อนไปแกะ แล้วแทะเลยเว่ยยย น่าร๊ากกกกกกกกกกกก
(ใครบอกนักร้องนำต้องรักษาเสียงกินของเย็นไม่ได้ชั้นขอเถียงงงงงงง)
 
พอกินไปสักพักพนักงานก็เดินถือถาดเมล่อนฝานมา 5 จาน
แล้วบอกว่านี่ก็ให้ฟรีนะคะ แบบว่ายังรู้สึกผิดอยู่ 5555 (ไหนบอกไม่มีฟระ????)
นางก็ถามว่า อ้าวไหนเมื่อกี้บอกไม่มีอ่ะ? พนักงานบอกว่า
ที่สั่งไปเป็นเมล่อนนำเข้าจากญี่ปุ่น แต่นี่ปลูกในไทยเลยไม่มีในเมนู
นางบอกว่าาา หูยยยยยยย ไม่เห็นต้องคิดมากเลยยยยยยย
(คิดหน่อยมั้ยยะ-*- ในเมนูมันชิ้นละ 650 บาท นี่อาจจะลูกละ 50 บาท-*-)
สรุปก็ได้กินเมล่อนฟรีอีกคนละชิ้นน เปรมมมมม (นางบอกว่าอร่อยด้วยนะเอ้อ)
 
จังหวะที่นางลุกไปเข้าห้องน้ำ เราหันไปถามผู้จัดการนางว่า ขอลายเซนต์ได้มั้ยคะ?
ผู้จัดการใจดีมากบอกว่าได้ๆๆ เดี๋ยวขอให้ ขอถ่ายรูปได้ไหมคะ ได้คืบจะเอาศอกค่ะ
ไม่น่าเชื่อว้อยยยยยยยยยยย เค้าบอกว่าได้ ให้บีจัง 555555555
สรุปก็เลยได้ทั้งลายเซนต์ ทั้งถ่ายรูปคู่ (ขอลายเซนเผื่อเพื่อนด้วยแหละ)
ค.ซังถามว่า พรุ่งนี้เราจะมากี่โมงอ่ะ? เค้าจะให้พาไปหาข้าวเที่ยงกิน
เราบอกว่าเรามาแค่วันนี้วันเดียว T_____T (แอบเสียดาย ค.ซังน่าร๊ากกกก)
สรุปว่าเค้าชอบร้านที่เราพาไปกินแหละ เพราะวันต่อมาก็กินข้าวเที่ยงร้านนี้ อิอิอิ
 
ตอนไปส่งที่โรงแรมก็เช็คแฮนด์ก่อนกลับ
ค.ซังบอกว่า ขอบคุณมากนะที่มาดูแลวันนี้ เจอกันอีกทีที่ไลฟ์นะ
(ไลฟ์ที่กูเมินเค้าาาาาาา ฮว๊ากกกกกกกกกกกก ขอโท๊ดดดดดดดดดดดด)
ส่งเสร็จ รายงานความคืบหน้าพี่อากิเสร็จก็โบกแท็กซี่กลับบ้าน
ตอนอยู่ในแท็กซี่แล้วก็นั่งคิดว่า อีเหี้ยตะกี้ฝันไปป่ะวะ *ตบหน้าตัวเอง*
 
ไม่ได้ฝันนนนนนนนนนน กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

สรุปแบบละเมียดนะคะ ค.ซังนี่ ถ้าไม่ใช่บนเวทีถือว่าเป็นคนดีมากค่ะ
คือเซนเตอร์ คือศูนย์กลางของทุกคน สต๊าฟรักมาก
เอาใจใส่คนอื่นมากกกกกกกกกกกกกกกกก ดูแลมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ความรู้สึกนะ ณ ตอนนี้ : เพ้อไปแล้ววววววววววววววววววววววววววววววว
 

Comment

Comment:

Tweet


โอ้วววว สุดยอดน่าอิจฉาสุดๆค่ะ อ่านแล้วชอบค.ซังขึ้นมาเลย
#4 by catky (103.7.57.18|58.8.74.148) At 2013-02-13 22:02,
*อ่านจบ ไม่สามารถพูดอะไรได้ กัดลิ้นตายไปอย่างเงียบๆ*
#3 by RACK KREIZT At 2013-02-13 19:16,
กรี๊ดด ค.ซังงง น่ารักไปนะะะ
#2 by ray (103.7.57.18|125.25.126.49) At 2013-02-13 19:13,
อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก
ฟหกดเ้่ฟหกดหกดเ้่ทา
อิจฉาอ่าาาาาาา  ค.ซังน่ารักใจดีมากเลย
งี๊ดดดดดดดดดดด XDDDDDDDDDDDD
บรรยายไม่ถูก ขอบอกว่าอิจฉาระดับแมกซิมัม
#1 by chisatokoharu (103.7.57.18|171.7.184.254) At 2013-02-13 19:06,