My Boom - Japanese Structure (เรียนจนหัวทู่)
My Song - Rockwell - Knife
My Movie - Dr. Jekyll & Mr. Hide (โหลดอยู่ๆ)
My Artist - 谷村奈南
My Album - Simply Emotions
My Words - You cut away the heart of my life, How will I ever healed?
My Emotion - ชีวิตมันเจ็บปวด เจ็บปวดกว่าครั้งไหนๆ
Most Wanted - ของที่แบบว่า ต่อให้เรียกร้องยังไงเค้าก็ไม่ให้นั่นล่ะ
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
หายหน้าไปนาน?
ไม่นี่...ยังไม่ถึงเดือนเล้ย หุหุหุ
ไม่ใช่ไม่ว่างอัพ แต่ไม่รู้ว่าจะอัพอะไร ไม่เห็นมีอะไรน่าอัพตรงไหน?
ว่างก็นอน ๆ ฟังเพลง ๆ (ช่วงนี้อะควาแฮ้งค์บ่อยมาก เพราะยัดเพลงหนักเกินชิมิ?)
แต่ก็พอจะแก้ได้ล่ะนะ คลุกคลีกันมากนาน กะไอพอดนี่รู้ไส้รู้พุงหมดแล้วมั้ง
เรื่องเรียนไม่อยากบ่นอ่ะ มันก็เรื่องเดิม ๆ โง่เดิม ๆ ไม่มีอะไรพัฒนา
เค้าบอกว่า Life is a journey ใครพูดก็ไม่รู้ แต่กูชอบ
ชีวิตนี้อยากเดินทางไปหลาย ๆ ที่ ไปให้ทั่วโลกเลย
เผื่อน้ำท่วมโลกจะได้ไปหาที่หลบภัยถูก (คิดไปโน่น ฮ่าๆๆ)
วางแผนเอาเองว่า เรียนจบจะไปเมืองนอกซักปีนึง
อยากไปอเมริกา อยากไปไมอามี่ คุยกับเพื่อนไว้แล้ว
พอดีว่าเจอเพื่อนอุดมการณ์เกลียดนิวยอร์คเหมือนกัน ฮ่าๆๆ
โครงการนี้ยังไม่ได้ปรึกษาพ่อกับแม่ เพราะมันยังอีกตั้งนาน แค่คิด ๆ ไว้
ส่วนเรื่องทุนไปญี่ปุ่น บอกตามตรงว่าตอนนี้ชักไม่แน่ใจแล้วว่าอยากไปมั้ย
ไม่ชอบญี่ปุ่นอ่ะ ไม่อยากไปใช้ชีวิตอยู่ญี่ปุ่น
เหตุผลตอนแรกเพราะอยากพูดญี่ปุ่นเก่ง ๆ หรอกถึงคิดจะไป
คือถ้าได้ไปเนี่ย มันก็ดีไง มันเป็นใบเบิกทางได้หลาย ๆ อย่าง
พอตอนนี้ดันไม่มั่นใจขึ้นมาแล้ว เออ...ตกลงเอาไงดี อยากได้หรือไม่อยาก?
ถ้าเกิดว่าไม่ได้ขึ้นมา มันก็ไม่ต้องคิดอะไรมาก
แต่ถ้าได้ก็...คิดหนักชิบหายแน่ ๆ เพราะงั้น คิดไว้ก่อนล่วงหน้าเลยดีมั้ย?
เป็นงั้นไป มั่นใจในตัวเองจังเนาะ ฮ่าๆๆๆ (สันดานน่ะ ไม่เคยถ่อมตัว)
ส่วนเรื่องไปอเมริกา ไม่อยากไปทำอะไรที่นั่นหรอก อยากไปเฉย ๆ
ขี้เกียจจะอ้างว่าไปเรียนภาษา เพราะมันก็คือไปเที่ยวนั่นล่ะ แค่พูดให้ดูดีไปงั้น
ส่วนเรื่องเงิน โว้ยยย เรื่องนี้พูดยากสัดๆ พ่อจะยอมมั้ยเนี่ย?
เมื่อเร็ว ๆ นี้มีเรื่องเฮิร์ท อันที่จริงก็เฮิร์ทมันช่วงนี้ของทุกปีอยู่แล้วล่ะ ฮ่าๆๆ
เพียงแต่ปีนี้มันเฮิร์ทกว่าทุกปีที่ผ่านมา
ก็นะ...อยากเป็นแบบเพลง จังเลยเฟร้ยยยยย
อยากมีความกล้าแบบนั้น อยากกล้าที่จะบอกไปตรง ๆ
อยากเป็นคนที่ไม่กลัวกับคำว่า "เสียใจ" กับ "เสียเพื่อน" ฮ่าๆๆ
คือ รู้ทั้งรู้นะ ว่าถึงจะบอกไป ความเป็นเพื่อนมันก็คงไม่เปลี่ยนหรอก
มั่นใจมากว่ายังไงเค้าก็ไม่เปลี่ยน แต่ดันไม่มั่นใจในตัวเองขึ้นมา
ก็คนมันกลัวนี่ กลัวแม้ขนาดสิ่งที่ยังไม่เกิด
คือบอกตามตรงว่าเราไม่ใช่คนเก่งกล้าอะไรมากมายหรอก
กะอีแค่เรื่องแค่นี้ยังไม่มีปัญญาทำเลย แค่บอกคนที่ชอบว่าชอบเนี่ย
หัวหดอยู่ตั้ง 6 ปีแล้ว คงรอจนแก่ตายกันไปข้างนั่นแหละถึงจะบอก
ดีไม่ดี ตายไปก็คงจะไม่ได้บอก เพราะกลัวเกินนนนนนนน
ตอนนี้ก็ไม่ได้ปิดโอกาสใครนะ ฮ่าๆๆ เปิดไปเรื่อยเปื่อย
ไม่อยากยึดติด มันทรมาน (รึไม่จริง?) พูดแล้วช้ำ ไม่พูดดีก่า (แล้วจะพูดทามมายยย)
นั่นล่ะ ก็เลยอยากเดินทาง อยากเจอคนเยอะ ๆ อยากไปค้นหาอะไรอีกหลายอย่าง
ไม่อยากอยู่ประเทศไทยอ่ะ อะไรก็ไม่รู้ (ขอเกรียนทรยศชาติ)
คือมันเป็นความรู้สึกส่วนตัวที่คิดว่าประเทศไทยไม่น่าอยู่แล้ว
แต่ก็ไม่รู้หรอกว่าอยู่ที่ไหนถึงจะดี เพราะที่อื่นก็ไม่เคยไป ฮ่าๆๆๆๆ
ทำแบบที่อาจารย์บอกก็ดี เข้าป่าไปอยู่แบบสงบ ๆ ตัดขาดจากโลกภายนอก
เวิร์คนะวิธีนี้ แต่มันจะมีป่าให้อยู่มั้ยนี่แหละ...เศร้า T^T
เพราะฉะนั้น ไปดางอังคารกันเถอะ แค่ 30 วิ เองงงง (ยังไม่เลิกกกกกกก)
จะสอบแล้ววววว เทอมนี้ตั้งใจเรียนอยู่นะ แต่ขี้เกียจอ่านหนังสือสอบ
ปล. หน้าเนียนแล้ว ดีใจ!!! ต่อไปก็รักษาร่องรอยอุกกาบาต ฮ่าๆๆ
ปปล. ดื่มน้ำแร่ทุกวันแล้วดีขึ้นจริง ๆ นะฮ๊าาาาา ฮิ้วววววว
